Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2652 K.2022/18104

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar...ve ...’in yokluklarında verilen kararın, sanıkların ifadelerinde bildirdikleri son bilinen adreslerine MERNİS şerhi bulunmaksızın tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, sanıkların MERNİS adreslerinde 23/05/2016 ve 17/05/2016 tarihlerinde sanıkların yakınlarına yapılan karar tebliği işlemlerinin geçersiz olması nedeniyle sanıklar...ve ...’in temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, ... adına kesimi yapılarak ihaleye kadar istiflenmiş orman emvali çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle, mahkemece TCK'nın 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki “2. No’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 20.13 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 21.13’de başladığı, tanık ...’nın beyanı ve dosya kapsamına göre eylemin saat 23:30 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik cezalar tayini,

2- Sanık ...’ın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Çarşamba (2.) Sulh Ceza Mahkemesinin 20/06/2012 tarihli ve 2012/420 Esas, 2012/389 Karar sayılı kararının, basit yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2010 tarihli, 2010/103 Esas, 2010/153 Karar sayılı ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan 6.000,00 TL ve 375,00 TL adli para cezalarını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,