Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2664 K.2021/13241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 15/06/2010 tarihli ve 2008/596 E.- 2010/451 K. sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 30/05/2011 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 01/04/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan ...

3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/12/2015 tarihli ve 2015/642 E. - 2015/1102 K. sayılı kararına konu olan ve 08/01/2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyetine konu suçun, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2016 gün, 2016/115 E. - 2016/276 K. sayılı ilamına göre 07/03/2013 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu ve ... Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği ve hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle atılı suçun uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla; (1) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde gece vakti sayılan saat 05.00 sıralarında, sanığın manav olan müştekinin iş yerinin bulunduğu binanın arka tarafına koymuş olduğu sebze ve meyve kasalarını üstüne koyduğu demir tezgah ve 1 adet ranzayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, bahse konu eşyaların çalındığı yer ile ilgili suç vasfının tespitine yönelik belirleyici bir tespitin bulunmaması karşısında, suça konu eşyaların çalındığı yerin bina veya binanın eklentisi dahilinde bir yer olup olmadığı müştekiden açıkça sorularak,

gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, bahse konu yerin bina veya binanın eklentisi dahilinde bir yer olduğunun tespiti halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması, bina veya binanın eklentisi dahilinde bir yer olmadığının tespiti halinde ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın suça konu eşyaları suç tarihinde saat 05.00’te aldığını beyan etmesi, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05.31’de sona erdiği ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi,

3-Sanığın kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine suça konu eşyalarla birlikte yakalanmasının ardından hırsızlık yaptığı yeri göstermek suretiyle suça konu eşyaların henüz yasal müracaatı olmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, cezasından TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Takdiri kıymet tutanağına göre, sanığın 3 TL değerindeki hurda demir ve bir adet tek kişilik demir ranza çaldığının anlaşılması karşısında; çalınan eşyaların suç tarihindeki değerleri itibariyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

5-Sanık hakkında takdiri indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi yerine 765 sayılı TCK’nın 59/2. maddesi olarak belirtilmesi,