Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/276 K.2021/9460

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında yalnızca kasten yaralama suçundan kurulan düşme hükmünü aleyhe ve sanığın ise hakkında konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan düşme hükmünü beraat etmesi gerektiğine yönelik olarak temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 10/10/2017 tarih, 2015/38439 Esas ve 2017/10655 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında;

anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulması üzerine mahkemece dosya uzlaştırma bürosuna konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından CMK'nın 254/2 maddesi gereğince tevdii edildiği, bozma ilamı uyarınca mahkemece kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırma bürosuna gönderilmemiş ise de, 10/03/2019 tarihli Uzlaştırma Raporunda mağdurun uzlaşma kapsamındaki tüm suçlardan uzlaşmak istediği şeklindeki beyanı uzlaşma bürosuna gitmeyen kasten yaralama suçunu da kapsadığı,

taraflara 07/08/2013 ve 06/08/2013 tarihlerinde kollukta uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığın şikayetçiye karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan 5237 sayılı TCK’nın 116/1. ve 86/2. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma ve basit yaralama suçlarını, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçu ile birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca,

uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, birlikte işlenen mala zarar verme suçunun hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK'nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak,

etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması ve suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçu yönünden yapılan uzlaşma teklifinin değeri olmadığı ve sanığın üzerine atılı suçların tümünün uzlaştırma hükümleri kapsamına girdiği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.