Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2785 K.2022/15129

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanıkların kendilerine kovuşturma aşamasında müdafii atandığından haberleri olmadığı, 02/04/2015 tarihinde alınan savunması esnasında “savunmalarını kendilerinin yapacaklarını” beyan ettikleri, sanıkların yokluğunda verilen 10/06/2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafii Av. ...'e tefhim edildiği ve müdafi tarafından temyiz edildiği,

yokluklarında verilen kararın sanıklara tebliğ edildiğine dair bir belgenin dosya arasında bulunamadığı anlaşılmakla,sanıklara 10/06/2016 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adreslerine yöntemine uygun şekilde gerekçeli kararda belirtilen sürede ve usulle hükmü temyiz edebileceği, ayrıca bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...’ın temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği taktirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...’ın temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği taktirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,