Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3001 K.2021/16344

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/01/2013 tarihli hükmün sanığın yokluğunda verildiği ve gerekçeli kararın sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği adreste 22/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; dosya içerisinde fotokopisi bulunan tebligat parçasının incelenmesinde; zarfın üzerinde yargılamaya konu dosyanın esas ve karar numaraları yazdığı halde, tebligatın üzerinde ayrıca karar tarihinden sonrasına ait başka bir duruşmaya ilişkin “Duruşma günü: 24/04/2/13, Duruşma saati; 10:35, Duruşma Yeri; Bergama (...) Asliye Ceza Mahkemesi Duruşma Solonu” şeklinde ibareye yer verilerek sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın müştekiye ait araçtan takdiri kıymet tutanağına göre, 40-50 TL değerindeki oto teybini çalması şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazarı yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre sanık ... ve hakkındaki mahkumiyet hükmü Dairemizce onanan sanık ...’ın iştirak halinde müşteki Mustafa'ya ait aracın kapısını zorlayarak açtıkları ve araç içerisinden sürücü belgesi, sigorta poliçesi ve ruhsatı çaldıkları sırada ihbar üzerine kolluk tarafından sanıkların suça konu belgeler ile aracın yanında suçüstü yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte araç içerisinden sürücü belgesi, sigorta poliçesi ve ruhsatı çaldıkları sırada ihbar üzerine kolluk tarafından sanıkların suça konu belgeler ile aracın yanında suçüstü yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, çalınan belgelerin değerleri itibariyle sanık hakkında müşteki ...’e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,