Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3021 K.2022/14689

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianamede sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-09.03.2016 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre, sanığın yakalandığında, suça konu bisikleti 40 TL karşılığında ...Mahallesinde ... isimli şahsa sattığını söylediği ve bisikletin de ...’den alınarak müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ...’den aldığı 40 TL’yi iade edip etmediği araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,