Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3567 K.2021/19745

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin 03/06/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 06/06/2016 tarihli, 2012/900 Esas, 2016/49 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Her ne kadar tebliğnamede, sanığın son bilinen adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine normal tebligat çıkarılmadan sanığın doğrudan MERNİS adresinde aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve tebliğ işleminin geçersiz olduğu belirtilmişse de; dosya üzerinden yapılan incelemede, sanığın kovuşturmada 26/12/2013 tarihinde alınan ifadesi sırasında bildirdiği son bilinen adresi olan “Denizköşkler Mah. Akın Sok.

No:17/1 Avcılar İstanbul” adresine mahkemece gerekçeli kararın (MERNİS şerhi de yazılmaksızın) tebliğe çıkarıldığı, tebligatın BİLA tebliğ iade edilmesi üzerine, bu defa sanığın adres kayıt sisteminde kayıtlı olan MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak kararın tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 14/04/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki tebliğin geçersiz olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.