Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3572 K.2021/10739

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2016 tarihli, 2016/299 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 12/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sözkonusu kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,