Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/3607 K.2022/13776

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, TCK'nın 142/1-b ve 143. (1/3 oranında arttırım) maddeleri uyarınca verilen “2 yıl 8 ay” hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, "2 yıl 2 ay 20 gün" yerine hesap hatası sonucu "2 yıl 2 ay 10 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/332 Esas, 2014/303 Karar sayılı 04/11/2014 tarihinde kesinleşen ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak,