KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/4008 E., 2022/14714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL.'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerine görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından uygulama yapılırken, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükümlerinden Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/461 ve 2014/254 karar sayılı sayılı kararıyla sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan verilen 3000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği halde, Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2010 tarih, 2010/264 E. ve 2015/85 K. sayılı kararında sanık hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle TCK'nın 31/3. maddesinin uygulandığı gözetilmeksizin TCK'nın 58/5. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkralarının TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan “...Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/264 E. ve 2015/85 K.sayılı ilamı..” ibarelerinin çıkarılarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/4008, K. 2022/14714, 14 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama