Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4014 K.2022/18214

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 12.05.2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği anlaşılmakla.

28/04/2016 tarihli kararın sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın 04.05.2016 tarihinde müdafiine vekaletname verdiği, temyiz süresinin son günü olan 05.05.2016 tarihinde sanık ... müdafiinin trafik kazası geçirdiği ve kaza neticesinde yaralandığı, hakkında 05.05.2016 tarihli bir haftalık iş göremezlik raporu düzenlendiği anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin eski hale getirme talebinin kabulüyle sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,