Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/439 K.2021/10535

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 25/10/2019 tarihinde talimat yoluyla alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun alınan ifadesinde, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı, mahkemesince bozmadan önceki kovuşturma aşamasında Baro tarafından atanan müdafiiye tebliğ edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 15/10/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Erzurum Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocuğun 07/10/2014 tarihinde işlediği “açıktan hırsızlık” fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna dair kanaat bildirildiği,

Dairemizin 11/09/2019 tarihli bozma ilamı sonrasında talimat mahkemesinden alınan Adli Tıp Kurumu Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 24/10/2019 tarihli raporunda ise “geçmişe dönük tıbbi değerlendirme yapılamayacağından, suça sürüklenen çocuk hakkında 08/10/2014 tarihinde işlediği iddia edilen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etme ve bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçları ile ilgili olarak TCK’nın 31/2. maddesi kapsamında rapor tanzimine tıbben imkan bulunmadığının” belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun işlediği fiille ilgili olarak hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine dair kesin bir değerlendirmeye ulaşılamadığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, önceki yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,