Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4397 K.2022/14488

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Müşteki ....'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde,....

Üniversitesi Hastanesindeki polikliniklerin önüne direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği motosikletinin çalındığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan ifadelerinde motosikleti Uludağ Üniversitesinin bahçesinden çaldığını beyan ettiği olayda; dosya kapsamında, hırsızlık eyleminin gerçekleştiği olay yerine ilişkin herhangi bir görgü tespit tutanağı veya olay yeri inceleme raporunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususlarında oluşan şüphenin giderilmesi bakımından gerekirse olay yerinde keşif de yapılarak,

motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 142/2-h maddesi veya aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,