Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4412 K.2022/15158

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında her iki mağdura karşı hırsızlık suçundan ve mağdur ... Çifçi’ye karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanık lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine yönelik olduğu tespit edilerek anılan hususa hasren yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih ve 2011/5.MD-137 E.-2013/58 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesine gerek olmadığının gözetilmemesi,