Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4568 K.2022/16807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yapılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının incelenmesinde; adresin kapalı olduğu belirtilerek mahalle muhtarına haber verilip, 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılarak komşusuna haber verilmiş ise de; sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından adreste bulunmama nedeni öğrenilerek bu durumun tebliğ tutanağına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması,

imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerekirken bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanık müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Nakliye işi yapan sanığın olay günü katılana ait eşyaları işçileri ile birlikte kamyona taşıdıkları ve katılana ait bulduğu cüzdanı eşyaları yükledikleri kamyonun yanında katılana verdiği, katılanın cüzdanına daha sonra baktığında içinden altınların olmadığını söyleyerek şikayetçi olduğu olayda, katılanın soyut iddiası dışında tanık Melahat’ın çelişkili beyanı dışında sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,