Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4582 K.2022/16425

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.04.2012 tarihli ve 2012/104 E., 2012/311 K. sayılı ilamı uyarınca verilen 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 142/1. maddesi uyarınca verilmiş ve 09.07.2014 tarihinde kesinleşmiş 2 yıl hapis cezasını içeren Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.06.2012 tarihli ve 2012/103 E., 2012/492 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinde zorunluluk bulunması,