Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4779 K.2021/17039

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 07/10/2008 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 06/07/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 09/07/2010 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanık ...’le geceleyin müştekinin işyerinin kapı kilidini kırarak işyerine girip, içeriden makineleri çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 151, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve 10 yıllık asli dava zamanaşımının, sanığın sorgu tarihi olan 23/10/2003 tarihinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,