Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/481 K.2021/8359

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin sadece kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik kasten yaralama, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 86/2, 116/2-4, 151/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulduğu, suç tarihinde mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsamına girmeyen bir başka suçla işlenmiş olması nedeniyle kasten yaralama ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları bakımından da uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de,

TCK’nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; kasten yaralama ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları bakımından sözkonusu engelin de ortadan kalkmış olması nedeniyle, sanık hakkında kasten yaralama, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının, Dairemizin 25/11/2020 tarihli 2020/9115 E., 2020/3635 K. sayılı ilamı uyarınca gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,