Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/495 K.2021/11031

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/782 Esas ve 2019/194 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/07/2019 tarihli, 2019/1351 Esas ve 2019/1333 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara karşı sanık tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen cezalara karşı Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararlarına konu cezaların miktarları gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin esastan ret kararlarına karşı, sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, CMK’nin 298/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde suçu işlemediğine dair yeterli delil olmadığını ifade etmesi, haksız yere araştırma yapılmadan ceza verildiğini,telefon araştırması yapılmadığını belirtmesi karşısında, temyiz isteminin kararın hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.