Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/4970 K.2022/19704

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek ve temyizin kapsamının sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçu ile sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte sanıklar ..., ..., ... hakkında infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın karar tarihinden sonra 30/05/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanıkların katılan ...’e yönelik hırsızlık eylemleri bakımından, sanıklar 20.06.2014 tarihinde Muğla ili Fethiye ilçesinde başka hırsızlık suçlarından yakalandıklarında, bulundukları araç içerisinde bir çok kimlik kartı içerisinden katılan ...’ın nüfus cüzdanının da çıkması üzerine yapılan sorgulamada, katılan ...’ın 18.06.2014 günü Antalya ili Alanya ilçesi Mahmutlar beldesinde hırsızlık müracaatında bulunduğu,

oradaki ikametinden bir kısım elektronik eşyası ile kimliğinin çalındığını, olaya ilişkin görüntü kayıtlarını da kolluk birimlerine verdiğini belirttiği, ancak dosya içerisinde katılanın şikayet beyanı dışında herhangi bir soruşturma evrakının bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılan ...’a yönelik hırsızlık olayına ilişkin tüm soruşturma evraklarının aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmadan karar verilmesi,

3- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 19.06.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanıklar aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

4- Dosya kapsamına göre, mağdurlar ... ile ...’un soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, 19.06.2014 günü saat 20.00 sıralarında ikametlerinden gezmek amacıyla çıkıp saat 23.30 sıralarında döndüklerine evlerine girilip bir kısım elektronik eşyalarının çalınmış olduğunu tespit ettiklerini beyan ettikleri, sanıkların aynı gece başka hırsızlık olayı nedeniyle saat 05.00 sıralarında yakalandıkları ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 21.29'da başlayıp 04.41'de bittiğinin anlaşılması karşısında,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği mağdurlar ... ile ...’a yönelik hırsızlık suçunun sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

5- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının beş yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddesi uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken “6 yıl 3 ay” yerine “5 yıl 15 ay” hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,