Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5018 K.2021/15178

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun saati belirlenemeyen bir vakitte müştekinin işyerinin kapı kilidi kırılıp içerden eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 151, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımının 10/07/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin kollukta alınan beyanında saat 03.00'da iş yerini kilitleyerek ayrıldığını, saat 11.00'da iş yerine geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk lehine olarak hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine ''Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği, dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nın 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 3 yıl yerine 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4-Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,