Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5236 K.2021/16257

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan ek karara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 10/06/2016 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hapisten çevrili adli para cezasının temyizi üzerine mahkemece 10/06/2016 tarihli ek karar ile hükmedilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğundan bahisle reddedildiği ancak; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığının anlaşılması karşısında mahkemenin 10.06.2016 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b,116/1,119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, 09.03.2014 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,