Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5259 K.2022/17964

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/03/2021 tarih, 2016/175359 sayılı tebliğnamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemleri ile ilgili görüş bildirildiği, ancak; katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre; sanık ... hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının da temyiz edildiği anlaşılmakla;

sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik tehdit ile katılanlar ... ve ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemleri ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

sanık ... ‘in yokluğunda verilen karar ile hakkında verilen temyiz dilekçelerinin bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılıp Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, sanık ...’ın yokluğunda verilen karar ile hakkında verilen temyiz dilekçelerinin son bildirdiği adresinden farklı olan MERNİS adresine tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebliğ işlemlerinin usule aykırı olduğunun anlaşılması karşısında;