Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5437 K.2022/19368

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanık ......’e gerekçeli karar ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; sanıklar ... ile ...’e üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebi cezaevi aracılığıyla tebliğ edilirken, gerekçeli karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanıklar hakkında düzenlenen 18/12/2015, 23/12/2015 ve 25/12/2015 tarihli tebligat belgeleri içeriğine göre yapılan tebliğ işlemlerinin karar içeriği okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmadığından geçersiz olduğu,

ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında; gerekçeli karar ile üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık ......’e, üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin de sanıklar ... ile ...’e usulüne uygun şekilde (Sanıkların cezaevinde olmaları halinde CMK’nın 263. maddesi ihtarını içerecek şekilde ve CMK'nın 35/3. maddesi gereğince okunup anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadelerinde bildirdikleri son bilinen adreslerine kararın tebliği,

bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adreslerine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenmesi,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü gözetilmeksizin; yokluğunda verilen karar ile hakkındaki temyiz talebinin sanık ...’in ek savunmasının alınması için çıkartılan yakalama emrinin infazı sırasında ...

13. Asliye Ceza Mahkemesinde 16/11/2015 tarihli savunmasında bildirdiği ve bilinen son adresi olan “.../...” adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkarıldığı, tebligatın şahsın taşındığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, bu şekilde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla;