Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5690 K.2022/18816

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın mağdurun iş yerine giderek fal bakabileceğini söylediği, daha sonra sanığın mağdura “paranı ver bereketi artsın” demesi üzerine, mağdurun cebinde bulunan 900 TL'yi eline aldığı, sanığın ise avucunda para olan mağdurun elinin üzerine elini koyup ve elini ileri geri hareket ettirdiği ve bu sırada suça konu parayı mağdura fark ettirmeden aldığı devamında mağdurun cüzdanını çıkararak elinde kalan parasını saymadan cüzdanına koyduğu ve bir müddet sonra cüzdanına baktığında parasının 600 TL eksik olduğunu fark ettiği olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının ''kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu'' gözetilmeden, sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine karşın, anılan maddedeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,