Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5778 K.2022/242

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin iş yerine hırsızlık yapmak amacıyla girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/2 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının, 08/06/2016 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,