KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/5792 E., 2021/15444 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Dosya kapsamına göre, müştekinin suç tarihinde internet cafedeki masa üzerinde cüzdanını unutup ikametine gittiği, internet cafede bulunan ve hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın cüzdanı bulup, kasaya bakan tanık ...’ya teslim ettiği, tanığın da cüzdanı kasa yanındaki çekmeye koyduğu, daha sonra suça sürüklenen çocuk ...’ın işyerine gelerek tanık Ömer’e cüzdanını unuttuğunu söyleyip tanıktan müştekiye ait cüzdanı aldığının anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,
2- Müştekinin olay nedeniyle kolluğa müracaatından sonra suça sürüklenen çocuğun aynı gece yakalandığı ve cüzdanı attığı yeri müştekiye göstererek cüzdanın iadesini sağladığı ancak cüzdan içindeki 200,00 TL paranın eksik olduğunun anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a maddesindeki danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/5792, K. 2021/15444, 29 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama