Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/5977 K.2022/20090

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Gönen Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/112 E 2008/267 K sayılı 02.07.2008 tarihinde kesinleşip inceleme konusu olan suç tarihinde henüz yerine getirilmeyen hırsızlık suçuna dair 5237 sayılı TCK’nın 142/1 -b maddesinden hükmedilen erteli 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/72 E 2008/92 K sayılı 16.02.2014 tarihinde yerine getirilen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinden hükmedilen 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ sanık hakkında Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/72 E 2008/92 K sayılı 16.02.2014 tarihinde yerine getirilen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinden hükmedilen 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak yerine,

“Gönen Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/112 E 2008/267 K sayılı 02.07.2008 tarihinde kesinleşen TCK’nın 142/1-b maddesinden hükmedilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326 son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,