Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6148 K.2022/18650

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasındaki 25.02.2015 tarihli ifadesinde, mescitte uyuduğu sırada, cep telefonunun, ayakkabılarının ve cebindeki bir miktar paranın yerinde olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereği hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın mahkemedeki savunmasında, hırsızlığı gerçekleştirdiği saatin 03.30 sıraları olduğunu belirtmesi ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gündüz vaktinin saat 06.15'te başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

Sanık hakkında gerekçede temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildikten sonra, suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeksizin, 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,