Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/620 K.2021/6017

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın haciz işlemlerinin gerçekleştiği tarihte haciz yapılan iş yerinde işçi olarak çalıştığını ancak işten iş aktinin işveren tarafından sonlandırılması nedeniyle işten çıkarıldığını, borçlunun haczedilerek kendisine yediemin olarak bırakılan hacizli malları başka bir yere götürdüğünü öğrendiğini, işverenine ulaşamadığını ve bu nedenle kendisine yediemin olarak bırakılan hacizli malların akibetini de bilemediğini beyan eden sanığın iş verene ulaşamadığı, yedieminin mahcuz eşyayı satış yerine götürme hususunda kanundan doğan bir yükümlülüğünün bulunmadığı,

mahcuz malın satış yerine götürülmemesinin TCK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçun maddi unsuru kapsamında tasarruf olarak değerlendirilemeyeceğinden sanığa atılı muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.