Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6244 K.2022/19843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin soruşturma sırasında 14/05/2014 günü alınan ayrıntılı beyanında; yaklaşık 15 gün önce ikametinin kapısının üzerinde takılı halde bıraktığını anımsadığı anahtarının yerinde olmadığını fark ettiğini, ancak çocukların aldığını ya da bıraktığı yeri unuttuğunu düşündüğünü, 12/05/2014 günü ise 2-3 defa kilitleyerek ayrıldığı ikametine döndüğünde, daire giriş kapısının kendisinde bulunan diğer anahtar ile hemen açıldığını gördüğünü ifade ettiği, 14/05/2014 tarihli araştırma tutanağında;

hırsızlık sonrası suça konu ikamette yapılan incelemede kapı ve pencerelerde zorlama olmadığının, olaydan sonra müşteki tarafından kilidin değiştirildiğinin, eylemin 3-4 gün önce gerçekleşmesi nedeniyle olay yeri inceleme biriminin olay yerine gelmediğinin belirtildiği ve sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında;

suçun herhangi bir şekilde haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlendiğine dair somut bir delilin bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesi yerine hatalı nitelendirme ile aynı Kanun’un 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar varsa da, atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” koşulunun bulunmadığı,

bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen şekilde “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“Sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğundan” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,