Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6298 K.2021/12706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı TCK’nın 165 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli, 2013/354 E., 2014/156 K. sayılı kararının, Tebligat Kanunu’nun 14. maddesindeki "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." şeklindeki hükme uygun olarak yapılması gerektiği,

bu nedenle 25/04/2014 tarihinde sanığın askerde olduğu şerhi düşülerek annesine yapılan tebligatın geçersiz olduğu gözetilmeksizin kararın 07/05/2014 tarihinde kesinleştirildiği, denetim süresi içerisinde 27/09/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyetine istinaden ihbarda bulunulması üzerine hükmün 30/10/2018 tarihli, 2018/514 E., 2018/659 K. sayılı karar ile açıklanarak sanığın neticeten 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli, 2018/3637 E., 2019/2307 K. sayılı kararı ile, “Sanığın tebligat tarihinde asker olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmiş olması” kanuna aykırı görülerek, hükmün mahkumiyete ilişkin kısmı hükümden çıkartılarak,

‘Koşulları oluşmadığından İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza mahkemesinin 27/03/2014 tarihli, 2013/354 E., 2014/156 K. sayılı kararı ile verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde düzeltilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa cezaevinde 13/11/2019 tarihinde tebliğ edildiği, dosya ile ilgisi bulunmayan ... adlı bir şahıs tarafından verilen başka bir dosyaya ilişkin temyiz dilekçesi sehven dosyaya konulmak suretiyle dosyanın Yargıtaya gönderildiği,

Dairemizin 29/09/2020 tarihli, 2020/16294 E., 2020/9518 K. sayılı kararı ile, tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığın kararın kendisine tebliğinden sonra İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli, 2018/3637 E., 2019/2307 K. sayılı kararına yönelik bir temyizinin bulunup bulunmadığının araştırılması için dosyanın iade edilmesi üzerine, kararın sanığa tebliğ tarihi olan 13/11/2019 tarihinden sonra verilmiş bir temyiz dilekçesinin bulunmadığı, ancak sanığın 11/11/2019 tarihli dilekçesi ile,

24/10/2019 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun kapsamındaki suçlardan olması nedeniyle infaz etmekte olduğu dosyasının infazının durdurulmasını talep ettiği, ancak İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli, 2013/354 E., 2014/156 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne göre kesinleşmemiş olması ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli, 2018/3637 E., 2019/2307 K. sayılı kararı ile de,