Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6433 K.2022/19698

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e gereği beraat kararı verilmesi gerekirken aynı Kanun’un 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinde yer alan, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir. Bu suçun, kasten yaralama suçuna tepki olarak işlenmesi halinde, kişiye ceza verilmez.

Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi halinde, olayın mahiyetine göre, taraflardan her ikisi veya biri hakkında verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir” şeklindeki hüküm ve aynı Kanun’un 73. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri gözetildiğinde, sanıkların katılanlara yönelik atılı hakaret suçu bakımından katılanların şikayetçi olduğunun ve hakartet suçunun karşılıklı işlendiğinin kabulü karşısında,

sanıklar hakkında TCK’nın 129/1. maddesi delaletiyle CMK’nın 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken TCK'nın 73/4, 129/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi,