Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6506 K.2022/19653

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede katılan sanık ...’nın, katılan sanık ...’e karşı kasten yaralama suçu yönünden verilen mahkumiyet kararına yönelik de görüş bildirildiği; ancak Mahkemenin 15/03/2016 tarihli ve 2015/833 E., 2016/134 K. sayılı ek kararı ile doğrudan verilen 1500 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın miktarı itibariyle kesin olduğundan, 6217 sayılı Yasa ile eklenen 5320 sayılı Yürürlük Yasasının geçici 2. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi gereğince reddine karar verildiği,

ek kararın usulüne uygun olarak 04/04/2016 tarihinde katılan sanığa tebliğ edilmesine karşın, bu ek karara yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanığın temyiz isteminin, sanık hakkında, katılan sanık ...’ya karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan 09/02/2016 tarihli ve 2015/833 E., 2016/134 K. sayılı mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;