Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6587 K.2022/20768

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait taşınmazda bulunan ağaçların dallarına zarar verdiği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediği, katılan ... ve tanık .......’nun ağacın dalının kesildiğine dair görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sanığın, yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde “...eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kanaatine ulaşıldığı,...” şeklindeki yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,