Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/6896 K.2022/20986

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması”

2-19/11/2015 tarihli 2. celsede savunması alınan suça sürüklenen çocuğun, şikayetçinin zararını ödemek istediğini beyan etmesi üzerine mahkemesince gelecek celseye kadar süre verildiği, fakat suça sürüklenen çocuğun bir sonraki celseye katılmadığı ve zararı karşıladığına ilişkin herhangi bir belge de sunmadığı, 28.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinde ise şikayetçinin zararını karşıladığını bu nedenle davanın ortadan kaldırılması ile beraatine kararı verilmesi gerektiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçinin temini ile zararının tamamen veya kısmen karşılanıp karşılanmadığı, hangi tarihte karşılandığı,

kısmen karşılanmış olması halinde kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı hususun sorulması ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,