Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7155 K.2022/20944

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

sanığın müdafi hazır bulunmaksızın savunması alındıktan sonra duruşmalardan vareste tutulmasına karar verildiği ve sonraki celse sanığa zorunlu müdafi tayin edildiği, bu cihetle sanığın kendisine atanan müdafiden haberdar olmadığı, sanığın yokluğunda verilen 16/06/2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafiye tefhim edildiği ve bu müdafii tarafından temyiz edildiği,

yokluğunda verilen kararın sanığa tebliğ edildiğine ve sanığın zorunlu müdafiden ve temyizinden haberdar olduğuna dair bir belgeye dosya arasında ve UYAP’ta rastlanmadığı anlaşılmakla, bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren zorunlu müdafinin temyizini kabul edip etmediği, muvafakat ettiği taktirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde müdafinin temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği taktirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,