Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/719 K.2022/10758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 17.09.2013 karar tarihli, 2013/265 Esas, 2013/672 Karar sayılı ilamı uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezasından çevrili 3.000 TL. adli para cezasının TCK'nın 106/1-1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu kararın 30.10.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeniyle düştüğü, bu kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,