Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7192 K.2022/21555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre. Baz Endüstri Ltd.

Şti. yetkilisi katılan ... ile Öpçin Mobilya A.Ş. adına sanık ... arasında bazı makinelerin satışına dair toplam 800.000,00 TL bedelli satış sözleşmesi düzenlendiği, taraflar arasında sözleşme şartlarının yerine getirilmesi hususunda çıkan anlaşmazlıklar nedeniyle katılanlar tarafından bahsi geçen makinelerin teslim edilmediği gibi kapora olarak ödenen 100.000,00 TL’nin de iade edilmemesi üzerine, olay günü, sanıklar ... ve ...’un, sanık ... tarafından adresi bildirilen katılanlara ait depoya kapısında bulunan kilide zarar vermek suretiyle girdikleri ve suça konu makinaları çalmaya teşebbüs ettiklerinin sabit olduğu somut olayda;

sanıkların aşamalardaki savunmaları, katılanların anlatımları ve tanıkların ifadeleri birarada değerlendirildiğinde; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunu oluşturabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,