Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7209 K.2021/19591

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 17/06/2016 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, 01/07/2016 tarihinde doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu gibi sanığın da o tarihte Isparta Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında; 11/07/2016 tarihinde kararı temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 116/1, 151/1. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 13/06/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,