Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7281 K.2021/12300

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Müşteki ...’ın ikametinin terasındaki kümesinde bulunan suça konu güvercinlerinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya içerisindeki 23.09.2015 tarihli tutanağa göre, “ 11.09.2015 günü saat 15:11 Cam 01 kaydında görüntüye giren, mavi kot pantolonlu, mavi tişörtlü, kısa saçlı ve spor ayakkabılı erkek şahsın teras katta dolaştığı, bu şahsın saat 15:18’de giysisinin göğüs bölgesine bir şeyler koyarak saat 15:22’ de kamera görüntüsünden çıktığının” tespit edildiği,

09.10.2015 tarihli tutanağa göre “ konu ile ilgili olarak gönderilen kamera kayıtları ve fotoğrafların incelenmesi sonucu görüntülerdeki şahsın ... olduğunun” tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ...’ın aşamalarda, “ CD görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını, suçsuz olduğunu” savunduğu anlaşılmakla, dosyada bulunan CD’nin Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesine gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, görüntülerin, suça sürüklenen çocuğa ait görüntü,

fotoğraflarla( dosya içerisindeki fotoğrafların yeterli olmaması halinde olayın gerçekleştiği tarihteki veya olayın gerçekleştiği tarihe yakın zamandaki suça sürüklenen çocuğa ait fotoğraflar temin edilmek suretiyle, güncel fotoğraflarının da temin edilmesinin akabinde) karşılaştırılarak, görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk ... olup olmadığına ilişkin rapor alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan kısa kararda, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükümler kurulduğu halde gerekçeli kararda sadece konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

3) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, kurulacak hükümlerde lehe kanun maddelerin uygulanmasını talep ettiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde yazılı olan "Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar" göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken,

yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden " nedenleri oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına " şeklindeki gerekçe ile yetinilerek hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması; ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan kararda hükmedilen adli para cezasında aynı Kanun’un 52/4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

4) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca;

fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun iddianamedeki fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden , yazılı şekilde “ tensip tutanağı ile sosyal inceleme raporu alınmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle” hükümler kurulması,