Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7353 K.2023/88

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1 inci maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/665 Esas, 2016/1227 Karar sayılı kararı ile sanığın; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 35/1, 53/1, 58, 116/1, 35/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl ve 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 08.08.2016 hakim havale tarihli dilekçesinde özetle, atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 20.02.2016 tarihinde saat 17.40 sıralarında katılanın 5 katlı apartmanın 1 inci katındaki dairesinin kapı zilini çaldığı, elindeki fener ile kapıyı açmak için 5 dakika kadar uğraştığı, kapı dirbününden bakan katılanın kapı önünde duran sanığı gördüğü, kapının ... kapı olması ve üst kilidinin kilitli olması nedeni ile alt kapı kilidi açıldığı halde içeri girme imkanı bulamayan sanığın kaçtığı, katılan camdan baktığında sanığın içerisinde başka bir erkek şahsın beklemekte olduğu gri renkli Hyundai marka bir araçla kaçtığını gördüğü,

görevlilerce çevrede yapılan araştırmada aracın görülmesi üzerine dur ihtarına uymayan aracın takip edildiği, içerisindeki bir şahsın aracı terk ederek kaçtığı, tutanağa göre aracın camlarının koyu renk olması nedeni ile içerisinde başka bir şahsın daha bulunup bulunmadığının tespit edilemediği, terk edilen aracın, sanık tarafından 28.04.2015 tarihinde kiralandığı, suç tarihinde de sanığın kullanımında bulunduğu anlaşılmış, yapılan teşhis işleminde katılan sanığı teşhis etmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmemiş, "Daha önceki bir olaydan elinde bulunan çalıntı LCD televizyonu saklamak için daha önceden gezerken tespit ettiği boş ve kapısı açık olan daireye geldiğini, ancak kapının kapalı olduğunu ve içeriden sesler geldiğini görünce dışarıya çıktığını, hiçbir şekilde kapı anahtar göbeğine birşey uydurmaya ve zarar vermeye kalkmadığını" beyan etmiştir.

3.Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiş, mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58 inci maddesi uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde katılanın oturduğu apartmana girerek daire giriş kapısının kilidini açmaya çalıştığı, kapının üst kilidinin kapalı olması nedeniyle eve giremeyerek kaçması şeklinde gelişen olayda;

sanığın hırsızlık amacıyla katılanın oturduğu apartmana girmesi ile atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

oluş, dava dosyası kapsamı, 20.02.2016 tarihli teşhis tutanağı, aracı sanığa kiralayan V.A'nın soruşturma aşamasındaki beyanı, sanığın hayatın olağan akışına uymayan ve kendini suçtan kurtarmaya yönelik savunması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ...

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli, 2012/563 Esas, 2013/208 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, Mahkemece 10.10.2019 tarihli ek karar ile uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle düşme kararı verildiği,

bu nedenle bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezasını içeren, 24.09.2013 tarihinde kesinleşen 08.11.2014 tarihinde infaz edilen ...

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/253 Esas, 2011/445 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması gerekliliği şeklinde tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/665 Esas, 2016/1227 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarının çıkartılarak yerlerine "... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/253 Esas, 2011/445 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca

hırsızlık suçundan verilen 6 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,