Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7431 K.2022/12072

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, her ne kadar sanık savunmasında suça konu evdeki cam kırılmalarının evden taşınırken oluştuğunu savunmuş ve mahkemece de sanığın suç işleme kastının tespit edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiş ise de; sanığın müştekiye ait dairede kiracı olarak oturmakta iken elektrik faturasının ödenmemesi sebebiyle müşteki ile aralarında çıkan tartışma sonrasında daireyi terk ederken daire giriş kapısı ve iç kapı camlarına zarar verdiği, bu hususun dosya içerisindeki olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile doğrulandığı,

zira anılan tutanakta iç kapı camlarının kırılan parçalarının yerde olduğunun ve daire giriş kapısında darbeye bağlı ezilmelerin bulunduğunun belirtildiği, yine aynı tutanaktaki olay yeri fotoğrafları incelendiğinde meydana gelen bu hasarların evin taşınması esnasında oluşması mümkün kabul edilebilecek hasarlardan olmadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

(1) Nolu bozma nedenine göre;

2- Her ne kadar soruşturma aşamasında düzenlenen uzlaştırma teklif formlarının içeriklerine göre sanık ve müşteki uzlaşmak istemediklerini bildirmiş iseler de, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı gözetildiğinde,

uzlaştırma tekliflerinin yapıldığı tarihte henüz uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçu için yapılan bu uzlaştırma işlemlerinin hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,