Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7559 K.2023/460

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2015 tarih ve 2015/2077 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 152/1,a,116/4 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/265 sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis, aynı yasanın 116/4 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ile cezalandırılmasına cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, savunmasının dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde, pazar yerinde bulunan ve zabıta noktası olarak adlandırılan kulübenin kapısına gece vakti zarar vererek içine girdiği, içeride bulunan teknik cihazlara ve bağlantı kablosuna zarar verdiği belirlenmiştir. 2. Katılan zararının karşılanmadığını beyan etmiştir. 3. Sanık atılı suçlamayı tevilli olarak kabul etmiştir. 4. Olay yeri ve zarar tespit tutanağı, görgü tanığının beyanı ve olay yerini gösteren güvenlik kamera kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Mahkemece tekerrüre esas ilam belirtilirken mahkeme isminin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüş hüküm kurulurken işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/4. maddesi yerine sehven 152/1-a maddesi, kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 152/1-a maddesi yerine 116/4 maddesi yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR