Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7595 K.2021/14621

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından katılan vekilinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

1-Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanığın hiç bir aşamada değişmeyen savunmasında belirttiği atıl şekilde duran yağ bidonu ve boş varilleri, aynı depoyu kullandıkları şirket çalışanlarının rızası dahilinde hayvanlara yem ve su vermek için aldırdığını, kovuşturma aşamasında katılan şirkette çalışan ...’ın da sanığın çalışanların rızası ile aldığını beyan ettiği ve tanık ...’ın boş varil ve yağ deposunun maddi değerinin önemsiz oluşu, yağ aldıkları şirketlerin isterlerse geri aldıkları, almazlar ise çöpe atılacak atıl malzemeler olduğu yönündeki beyanları dikkate alındığında; sanığın suç kastının bulunduğuna ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,