Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7601 K.2021/13541

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP üzerinden yapılan incelemede, gerekçeli kararın 07/02/2020 tarihinde cezaevinde usulüne uygun olarak bizzat sanığa tebliğ edildiğinin ve bu nedenle 14/12/2020 tarihinde tekrar yapılan karar tebliğin temyiz süresi yönünden yeni bir hak doğurmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 07/02/2020 tarihinde tebliğ edilen kararı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 14/12/2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,