Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7607 K.2021/11706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu ile ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve konut dokunulmazlığı bozma suçlarında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 E., 2012/1842 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların ifadelerine göre eylemin gece vakti sayılan saat 23:00 sıralarında ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143. ve 116/4.

119/1-c maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, suçun gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK 'nın 116/1-4 ve 119/1-c maddelerinde uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun’un 116/1.

31/3 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmiş ve mahkeme uygulamasına göre de atılı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmemiş ise de;

gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen, zorunlu kamu masrafı niteliğinde olan, 150,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,