Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7722 K.2023/755

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/538 iddianame numaralı 28.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2015/552 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi "suça konu telefonu ... isimli şahıstan aldığını suçsuz olduğunu, atılı suçlamadan beraatine karar verilmesi gerektiğini, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A)16.02.2015 tarihinde katılanın, işlettiği lokantada yemek masasına şarj etmek için bıraktığı suça konu 1.000,00 TL civarındaki cep telefonunun gündüz vakti çalındığı, suça konu cep telefonunun HTS sorgusu akabinde "olaydan yaklaşık bir buçuk saat sonra telefonu ilk kullanan kişinin sanık olduğunun tespiti sonucunda" sanığa ulaşıldığı, sanığın savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, tanıkların beyanları, dosya içerisinde bulunan tutanaklar ve raporlar ile tüm dosya kapsamından, sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir. B)Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A) Sanığın, kolluktaki savunmasında bahsetmediği, sadece kovuşturma aşamasındaki savunmasında bahsettiği ... isimli şahsı, Mahkeme huzuruna, bir sonraki celse getireceğini söylediği, ancak devam eden dört celse boyunca ...'ı huzura getirmediği gibi bu süre zarfında ...'a ulaşılmasını sağlayacak adres ve iletişim bilgilerini de mahkemeye sunmadığı, dosya içerisindeki mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik yeterli kanıtların bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

B) Kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinden indirim uygulandığı; ancak sonuç ceza miktarı itibariyle aynı Kanun'un 50, 51. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinden uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla, bu yöndeki temyiz isteminde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, bu husus dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR