Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/7919 K.2023/1101

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2014 tarih, 2014/5597 Esas sayılı iddianamesi ile, sanıklar hakkında mağdurların evlerine kapı kilit göbeklerini kırarak girdikten sonra; mağdur Nejatın evinden bir şey çalmadan ayrılmaları, mağdur ...'ün evinden ise laptop, televizyon, şarj aleti ve ziynet eşyaları çalmaları şeklindeki eylemlerinden dolayı sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/1, 151/1, 53/1. maddeleri; sanıklar ... ve ...'in ise 39, 142/1-b, 143, 116/1, 151/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2014/248 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdur ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 116/1-4, 119/1-c, 151/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına;

mağdur Ayşegüle karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/2, 116/1-4, 119/1-c, 151/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ... ve ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'un temyiz isteği suçları işlemediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını istediğine; sanık ...'in temyiz isteği hükmü temyiz ettiğine, sanık ...'in temyiz isteği de gerekçeli kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurların dayı-yeğen oldukları, aynı apartmanda 4 ve 5 numaralı dairelerde oturdukları, olay günü saat 20.00 sıralarında sanık ...'in kiralamış olduğu araçla 3 sanığın apartmana geldikleri, sanık ...'un bina içine girip her 2 dairenin de kapı kilit göbeklerini kırarak içeri girip mağdur ...'ın evinden çalacak bir şey bulamaması nedeniyle ayrıldığı, mağdur ...'ün evinden ise laptop, televizyon, şarj aleti ziynet eşyaları gibi eşyaları çaldığı,

bu sırada diğer 2 sanığın apartmanın dışında gözcülük yaptıkları, eşyaları aldıktan sonra televizyonu sanık ...'te bıraktığı, bu sırada devriye görevi yapan polislerin elinde televizyonla sokakta sanık ...'i görüp sorduklarında sanık ...'ın televizyonu birkaç sokak aşağıda bir evden 2 arkadaşı ile birlikte çaldıklarını, diğer arkadaşlarının ikisinin de isimlerinin Mehmet olduğunu ve 06 YLA 07 plakalı araçla olay yerinden ayrıldıklarını söylediği, aracın içinde sanık ...'le birlikte yakalandığı,

araçta mağdur ...'e ait, laptop, şarj aleti, adaptör, medya oynatıcı ve kumanda çıktığı, ayrıca sanık ...'ın yakalandığı yerde içinde kapı açmak için kullanılan aparatlar, tornavidalar, çoraplar vs bulunan çanta bulunduğunun dosya içindeki tutanaklar ile anlaşıldığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... üzerlerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, sanık ... ise inkâr etmiştir. 3. Sanık ...'in, mağdur ...'ün teslim edilen eşyalar dışında kalan zararı olarak belirttiği 1.000,00 TL'yi kovuşturma aşamasında ödediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'un temyiz isteği yönünden; diğer sanıkların ağabeyinin arkadaşları olduğunu beyan eden sanığın aralarında husumet iddiası olmayan diğer sanıklar tarafından iftiraya uğramasını gerektirecek bir durumun olmaması, diğer sanıkların birbirleri ve olayla uyumlu tevil yollu ikrarları karşısında sanığın atılı suçları işlediği sabit görülmüş, daha önce kasıtlı suçlardan mahkûmiyetleri bulunan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığından hükümlerde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3.Sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri yönünden; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR