Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/8151 K.2023/311

Sanık ...'un temyiz isteği yönünden; sanığın yokluğunda verilip 16.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinin de, belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.08.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık ...'un temyiz istekleri yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi ve ceza evinde olan sanığa yapılan tebligatın 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı gerekçeli karar tebliği işlemi usulsüz olduğundan, sanığın 17.08.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... hakkında 24.02.2016 tarihli, 2016/625 soruşturma numaralı iddianameyle gece vakti kapıları kilitli olamayan araç içinden hırsızlığa teşebbüs etmesi nedeniyle TCK'nın 141/1, 143, 35/1 maddeleri gereğince kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/80 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararıyla; sanık ... hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...' ın temyiz talebi; suçun oluşmadığına, verilen mahkumiyet kararının dayanaktan yoksun olduğuna, hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikayetçinin ... plaka sayılı araç içerisinde kapıları kilitlemeksizin uyuduğu sırada gece vakti sayılan saat 01:20 sıralarında sanıkların gelerek kilitli olmayan araç kapısını açmak sureti ile müştekinin pantolonunu aldıkları, müştekinin fark etmesi üzerine bağırdığı, bağırma sesini duyan kolluk kuvvetlerinin kovalamaca neticesinde her iki sanığın yakalandığı, sanıkların kovalama esnasında attıkları suça konu şikayetçiye ait pantolonun bulunarak teslim edildiği belirlenmiştir.

2.Sanık ...'un aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Kolluk görevlilerince düzenlenen zarar tespit tutanağı içeriğinde şikayetçiye ait suça konu malın bulunduğu aracın kapı ve herhangi bir yerinde zararın olmadığı, olay yeri inceleme raporu içeriğine göre de aracın kapı bölgesinde parmak izi tespit edilmiş, ... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğince düzenlenen uzmanlık raporunda olay yerinden elde edilen parmak izinin sanıklardan ...'a ait olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

Sanığın, yokluğunda verilip 16.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.08.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...' in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Yönünden

1. Sanığın Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Şikayetçinin aşamalarda alınan ayrıntılı ve istikrarlı ifadelerine, soruşturma evresinde dinlenen kolluk görevlileri ... ve ...'in şikayetçinin ifadelerini doğrulayan beyanlarına, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen ... Jandarma Kriminal Labaratuar Amirliğince düzenleen raporun kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Hukuka Aykırılığa İlişkin Diğer Temyiz Sebepleri

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/80 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, REDDİNE,

B. Sanık ... Yönünden